‘Ik werd doodmoe van die bouwporno’

Een olietanker in de Perzische Golf ombouwen tot shoppingmall. Zulke ideeën komen uit de koker van de Nederlandse architect Chris Collaris, winnaar van de ARC16 Jong Talent Award.

“Uitgeroepen worden tot beste talent: eigenlijk de meest vreselijke prijs die je kunt winnen. Vanaf dat moment moet je het ineens gaan waarmaken. De architectuur is nog best een oudemannenwereld. Gelukkig hecht men in Nederland niet zo enorm aan hiërarchie, dus krijg je hier als jonge architect nog relatief veel kansen.”
“Toch heeft de architectuur moeilijke tijden achter de rug. In de afgelopen zes jaar is het aantal architecten gehalveerd. Veel bureaus zijn gestopt, veel collega’s zijn uit arren moede maar iets anders gaan doen. Mijn generatie is gehard door de crisis en daar sterker uit gekomen.”

Ideetjes
“Ik ben zelf een exponent van een nieuwe generatie die eerlijk wil bouwen. Als ik een woonhuis voor mensen ontwerp, ben ik niet alleen maar leuke ideetjes voor mezelf aan het uitwerken. Nee, ik ben een dienstverlener. Ik ontwerp hun droomhuis, ik bedenk wat zij willen maar zelf niet kunnen bedenken.”
“De architectuur is een eigenaardig wereldje. We omarmen spannende visies die onmogelijk lijken, maar worden tegelijk geacht onze ontwerpen ook echt te bouwen. Anders tel je niet mee. Ik raad iedereen ‘The Fountainhead’ aan, het briljante boek van Ayn Rand. Een verhaal over architectuur, maar ook over bij jezelf blijven, zelf dingen durven doen. Een belangrijke les. Wie pioniert moet ook mensen meenemen, ja, zelfs opvoeden.”

Zwart goud
“Zelf kreeg ik wereldwijde aandacht voor het concept The Black Gold, dat ik samen met Sander Bakker, Ruben Esser en Patrick van der Gronde heb ontwikkeld. We werden doodmoe van al die bouwporno uit het Midden-Oosten. Je weet wel, die megalomane skyscrapers in steden als Dubai zonder enige echte reden of betekenis.”
“We vroegen ons af wat er op termijn gaat gebeuren met de olievoorraden van de Golfstaten. Welke invloed heeft het verdwijnen van die olie op de herkenbaarheid, ambitie en reputatie van deze landen? Met The Black Gold Project transformeren we een reusachtige olietanker tot een woon-, werk- en winkelcentrum dat voorgoed voor anker ligt aan de kust, als een hedendaags icoon voor de nieuwe toekomst van de oliestaten. Zo’n idee gaat vervolgens een eigen leven leiden.”

Leem
“Nadat ons concept op een designblog had gestaan, belde de hele wereld. Al die aandacht was leuk voor mijn ego, maar uiteindelijk wil ik gebouwen bouwen. Ik ben nu vooral bezig met veel concretere projecten. Als architect ben je een knutselaar, in de positieve zin. En duurzaamheid is uiteraard belangrijk in ons werk. Dan ga je experimenteren met zaken als gevelbegroeiing en leembouw, zoals nu bij het project Open-Up! Sloterdijk, een groep loods- en loftwoningen.”
“Wij, een nieuwe generatie architecten, moeten het met minder middelen doen en gaan daarom terug naar de basis. Er wordt wel geroepen dat ons werk kan worden overgenomen door robots, maar daar geloof ik niet in. Natuurlijk kan een robot simpel werk uitvoeren, maar een echt creatief idee kun je niet door een computer laten bedenken.”